Królestwo Bajki

Co zajmuje myśli moje... i mój czas... :)

2010-08-28T16:37:00.000+02:00

Dwa tygodnie temu w niedzielę i poniedziałek (15 i 16 sierpnia) na pobliskim stadionie CASA Arena Horsens miał miejsce koncert grupy U2. Stadion mam dosłownie "pod nosem", więc wysłuchałam koncertu siedząc przy otwartym oknie i haftując Prezent Jubileuszowy :) Poniżej zamieszczam kilka fotografii (niestety tylko "dziennych", bo nocne nie wyszły tak jak bym chciała).

Scena... Nocne oświetlenie robiło niesamowite wrażenie...

Przygotowania do koncertu trwały prawie 2 tygodnie. Wszystko przywieziono tymi ciężarówkami...

Po koncertowym weekendzie i początku tygodnia przyszedł czas na poważne sprawy. Mianowicie zaczęła się moja przygoda z nauką języka duńskiego w szkole językowej SprogcenterMidt w Horsens. Po teście kwalifikacyjnym i rozmowie wstępnej zostałam przydzielona do grupy początkujących o programie rozszerzonym, który obejmuje nie tylko naukę języka (pisanie, mówienie i czytanie), ale zawiera również elementy wiedzy o historii i kulturze Danii. Moja grupa liczy 10 osób: dwie Ukrainki, Holender, Niemiec, dwie Rumunki, dwie dziewczyny z Bośni, Bułgarka i ja. W szkole mamy prawdziwy miks kulturowy. Oprócz Europejczyków uczęszczają tam też między innymi Wietnamczycy, Filipińczycy, Hindusi, ludzie pochodzący z Tajlandii, przybysze z Afryki, czasem przemknie dziewczyna w hidżabie. Zajęcia mam od poniedziałku do czwartku po cztery godziny dziennie. W poniedziałek zaczynam drugi tydzień mojej nauki w tej szkole. Wszyscy zwracają się do siebie po imieniu, nawet uczniowie do nauczycieli, co dla mnie (przyzwyczajonej do uniwersyteckiego doktorowania, magistrowania i profesorowania) początkowo było troszkę krępujące i niezręczne zwłaszcza, gdy zwracałam się do starszych osób. Ludzie są otwarci i pomocni, pomagają nam w procesie integracji ze społeczeństwem. Nauki jest naprawdę sporo i dlatego nie będę mogła poświęcać mojej "Cepelii" zbyt dużo czasu.

Poniżej część niezbędnika początkującego ucznia szkoły językowej, czyli lektury, podręczniki i słowniki...

Zapisałam się również do miejscowej biblioteki miejskiej i muszę powiedzieć, że buszowanie pośród półek wypełnionych książkami to jest to "co tygrysy lubią najbardziej". Oprócz pozycji ściśle związanych z moją edukacją językową można "wykopać" prawdziwe skarby.

Poniżej dwa przykłady wyszperane przeze mnie na półkach biblioteki. Prawdziwe skarby dla miłośniczek Tildy. Pierwsza to "Dom Tildy" a druga to "Wielkanoc Tildy".

Do moich prywatnych zasobów biblioteczkowych dołączyły dwa czasopisma robótkowe: CrossStitcher (zaprenumerowany) oraz The World of Cross Stitching (całkiem niespodziewanie wyszperany w sklepie hobbystycznym).

CrossStitcher...

oraz dodatek do tego numeru, czyli tamborek (średnica około 10 centymetrów)...

TWOCS...

oraz dodatek do tego numeru, czyli książeczka z projektami kartek świątecznych autorstwa Adama Pescotta oraz dwie błyszczące kartki z kopertami...

Za oknem widać już zbliżającą się jesień. Codziennie rano witają mnie poranne mgły...

W ciągu dnia nie jest już tak ciepło i bardzo często pada deszcz...

A dla osłody pychotka tym razem w wersji brzoskwiniowej... Mniam...

Pozdrawiam serdecznie!!!

Prezent Jubileuszowy część 8...

2010-08-28T13:43:00.000+02:00

Witam wszystkich Szanownych Czytelników!

Raport odnośnie Prezentu Jubileuszowego nieco opóźniony, ale w tym tygodniu byłam niesamowicie zabiegana i dopiero dzisiaj mam czas, by spokojnie usiąść i kliknąć parę słów na blogu.

Wyhaftowałam kolejną stronę wzoru (numer 8) i zaczęłam następną.

Skończona strona liczy 2.925 krzyżyków.

Poniżej strona numer 8...

A tak prezentuje się całość...

Do tej pory "popełniłam" 23.909 krzyżyków, a do końca pozostały 22.341 krzyżyki.

Smutek, kusiciele "antyrobótkowi" i inne sprawy...

2010-08-12T14:45:00.002+02:00

Smutno mi... Kilka dni temu straciliśmy naszego domowego przyjaciela. Miał na imię Króliś, był słodziutkim królikiem miniaturką, wielkim pieszczochem i łakomczuszkiem.Był ulubieńcem całej rodzinki. Ktoś powie, że mój smutek jest głupi, bo to tylko zwierzak i można kupić następnego królika. Taki człowiek nie potrafi zrozumieć, że takie zwierzątko potrafi być lepszym PRZYJACIELEM niż wielu ludzi. Zwierzę Cię nie obgada, nie okradnie, nie przyjaźni się z Tobą, bo masz forsę, fajne auto, wyglądasz jak model...

Oto Króliś:

Nie chce mi się robótkować. Nawet tytułowi kusiciele "antyrobótkowi" nie działają na mnie i wcale nie patrzę w ich stronę. Gwoli wyjaśnienia co rozumiem pod określeniem "kusiciele antyrobótkowi" poniżej przedstawiam kilku z nich.

Kusiciel numer 1: moja biblioteczka.

Ze względu na moją wielką miłość do książek skutecznie odciąga mnie od robótkowania. Niestety nie udało mi się jeszcze przywieźć z Polski wszystkich moich książek, ale każdorazowo, gdy odwiedzam dom rodzinny przywożę kilka sztuk do Danii. Chwilowo zadowalam się książkami do słuchania i e-bookami, ale to nie to samo. Ja wolę zwykłą, tradycyjną książkę, z którą mogę się wyciągnąć na kanapie, przewracać kartki i czuć zapach papieru i farby drukarskiej.

Poniżej przedstawiam kilka pozycji z mojej biblioteczki, które ostatnio baaardzo mnie kuszą.

Słownik obrazkowy.

Bardzo pożyteczna książka, szczególnie dla osób, które (tak jak ja) poznają nowy język.

Zwiedzenie Toskanii to moje wielkie i jeszcze niespełnione marzenie.

Ta książka kucharska opatrzona przepięknymi fotografiami pozwala mi chwilowo uciszyć to wołające o spełnienie marzenie.

Kolekcjonuję książki o robótkach ręcznych.

Poniższe egzemplarze wyszperałam w duńskiej księgarni internetowej, a że cena była bardziej niż przystępna (w stosunku do cen w angielskich księgarniach internetowych) pozycje te bardzo szybko stały się moją własnością.

Kusiciel numer 2: gry komputerowe.

Cóż mogę powiedzieć o tym kusicielu? To, że również jest niewiarygodnie skuteczny w odciąganiu mojej uwagi od robótek. Lubię gry, które są określane jako "strategiczno-ekonomiczne". Nie gardzę również przygodowymi i zręcznościowymi, ale nie cierpię tak zwanych "strzelanek", gdzie muszę tylko bezmyślnie "ładować" z karabinu lub innego ustrojstwa i patrzeć na potoki krwi i rzesze zakatrupionych przeze mnie wrogów. Brr... Ostatnio odkryłam gry oparte na popularnym serialu CSI:Las Vegas. Jako wielbicielka seriali pod szyldem CSI oraz "Kości" z wielką ochotą gram i tropię wirtualnych kryminalistów.

Moje ulubione gry.

Niedługo przedstawię następną porcję moich kusicieli "antyrobótkowych".

Kronika pozostałych wydarzeń z ostatnich dwóch tygodni:

otrzymałam drugi numer Cross Stitcher'a z mojej prenumeraty;

Dodatek, czyli zestaw igieł do haftu.

wyhaftowałam kolejną część Prezentu Jubileuszowego (patrz poprzednia notka) oraz malutki obrazek urodzinowy (to tak żeby nie wyjść na kompletnego robótkowego lenia;

Dziękuję za odwiedziny i komentarze!

Pozdrawiam serdecznie!

Prezent Jubileuszowy część 7...

2010-08-12T11:55:00.002+02:00

Kolejne 2 tygodnie krzyżykowania za mną. Uff...Idzie mi całkiem nieźle, ale mam pewne podejrzenia, że nie zdążę do 1 października :( Wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują na to, że niedługo nie będę miała już tyle wolnego czasu, który będę mogła przeznaczyć na haftowanie. Otóż (jeżeli wszystko dobrze pójdzie) w niedalekiej przyszłości pójdę do szkoły, by uczyć się języka ojczystego pana Andersena. Niestety domowe lekcje nie wystarczają, ponieważ duńskie przepisy wymagają od obcokrajowców (chcących się zintegrować ze społeczeństwem) zdania określonych egzaminów ze znajomości języka duńskiego. Aktualnie czekam na wyznaczenie terminu rozmowy w centrum językowym, po której będzie wiadomo na jakim poziomie zacznę moją naukę. Tak więc trzymajcie kciuki proszę, bo jestem bardzo zestresowana!

Poniżej prezentuję kolejną część Prezentu Jubileuszowego, czyli kolejne 3.055 krzyżyków.

Do tej pory "popełniłam" 20.984 krzyżyki.

Do końca pozostało 25.266 krzyżyków.

Prezent Jubileuszowy część 6 i wena na urlopie...

2010-07-29T13:15:00.000+02:00

Moja wena spakowała swoje graty i wyjechała na wczasy nie podając przypuszczalnej daty powrotu. Z tego to powodu w moim robótkowym świecie zapanowała posucha. Coś tam dłubię, ale przyjemność z takiego przymuszonego działania mam wątpliwą. Nadal koncentruję się na haftowaniu Prezentu Jubileuszowego, bo czas nagli.

W ciągu ubiegłych 14 dni wyhaftowałam kolejną stronę wzoru, czyli 3.055 krzyżyków. W sumie na kanwie "wylądowało" już 17.929 krzyżyków, a do końca pozostało 28.321.

W ubiegły weekend, w ramach przekonywania weny, by wróciła z wakacji, zakopałam się w zasobach mojej robótkowej biblioteczki. Wynikiem tego przeglądu było malutkie dziełko wykonane techniką, której chciałam się nauczyć, ale zawsze uważałam, że jest za trudna. Chodzi mi o haft hardanger. W swojej biblioteczce mam dwie książki poświęcone tej technice. Napisane są bardzo przystępnym językiem i opatrzone wspaniałymi, szczegółowymi rysunkami i fotografiami.

Wpatrując się w instrukcje zamieszczone na stronach książek zabrałam się do roboty. Wykorzystałam proste podstawowe ściegi hardangera, czyli ścieg atłaskowy, bloczki (kwadraty brzegowe), gwiazda ośmioramienna (przerobiona później na tulipany), oczka kwadratowe oraz krzyżyki owijane. Nie czułam się jeszcze na siłach, by spróbować ażurów wycinanych, mostków cerowanych i innych bardziej zaawansowanych ściegów, ale wkrótce zabiorę się także za nie. Najpierw muszę jednak nabyć odpowiednie nici.

Poniżej moje "dzieło" (10cmx10cm).

Prezent Jubileuszowy część 5 i różności...

2010-07-15T13:55:00.000+02:00

Notkę tę chciałam umieścić już wczoraj, ale po zalogowaniu się na konto na bloggerze moim oczom ukazała się pusta lista moich ulubionych blogów. Wszystko odpłynęło gdzieś w niebyt, bez mojej wiedzy i zgody. Wkurzenie moje sięgnęło zenitu, gdy w żaden sposób nie mogłam umieścić nowej notki na blogu i co chwilkę wyskakiwał informacja o błędzie... No cóż... Odbudowuję moją listę i mam nadzieję, że dzisiaj nic mnie niemile nie zaskoczy.

Z niewielkim poślizgiem zdaję relację z postępów w krzyżykowaniu Prezentu Jubileuszowego.

Z powodu niewiarygodnych upałów czułam się jakbym pracowała w kamieniołomach, haftowanie zamieniło się w mordęgę. Jednakże udało mi się wyhaftować tyle ile chciałam.

Fakty:

strona numer 5 ukończona;
zrobiłam 2.990 krzyżyków;
do tej pory popełniłam łącznie 14.874 krzyżyki;
do końca pozostało 31.376 krzyżyków.

Poniżej kilka fotografii mojego dzieła.

Mój storczyk zdecydował się zakwitnąć, z czego jestem niezmiernie zadowolona. Miałam wielkie obawy, czy potrafię się nim dobrze zaopiekować, ale wygląda na to, że chyba mnie lubi :)

Do mojej koralikowo-papierowej kolekcji dołączyły nowe nabytki.

Na deser koktajl mleczno-truskawkowy (dla mnie) i mleczno-jagodowy (dla mojego Narzeczonego, wielbiciela czarnych jagód w każdej chyba postaci). Koktajl to moje jedyne pożywienie w trakcie upału. Nie mam ochoty na żadne solidne jedzenie, a do tego taki schłodzony napój wspaniale orzeźwia.

Truskaweczka z mojego krzaczka. Jeżeli ktoś nie wie jak mam na imię, na talerzyku wypisana jest odpowiedź :)

Pozdrawiam serdecznie wszystkich odwiedzających mojego bloga!!!
Dziękuję za odwiedziny i komentarze!

Chwalipięta :)

2010-07-03T18:38:00.000+02:00

UWAGA! Niniejszy post zawiera ponadnormalną dozę chwalipięctwa :) Wrażliwe osoby prosimy o ostrożne dawkowanie tekstu! :)

Chcę się pochwalić prezentami, które ostatnio otrzymałam od moich najbliższych.

Z całego serca Wam DZIĘKUJĘ!

W piątek odebrałam przesyłkę z domu rodzinnego. Wśród tych wszystkich dóbr doczesnych, które otrzymałam znalazły się dwie gazetki robótkowe. Zostały one natychmiast przeczytane od deski do deski. Strasznie brakuje mi w Danii gazet poświęconych haftowaniu. Jest kilka tytułów dla "drutujących", ale dla haftujących nic do tej pory nie znalazłam. Tym większa była moja radość , gdy z paczki wyłowiłam "Haft gobelinowy" i "Kram z robótkami".

Jednakże to nie koniec prezentów. Jakby tego było mało dzisiaj ze skrzynki na listy wyłowiłam dwie przesyłki z Wielkiej Brytanii zaadresowane na moje nazwisko. Przeczytawszy kto jest nadawcą, galopem udałam się do domu w celu przeprowadzenia drobnego śledztwa (przedmiot dochodzenia: podszywanie się pod moją skromną osobę i tajemne konszachty z nadawcami: Sew and So i My favourite magazines). Byłam pewna, że nie mam nic wspólnego z instytucjami, które rzeczone przesyłki wysłały. Śledztwo trwało krótko, bo i grono podejrzanych ilościowo niezbyt imponujące (sztuk 2, czyli mój Narzeczony i moja Przyszła Teściowa). Wynik: mój osobisty Narzeczony zamówił dla mnie roczną prenumeratę Cross Stitchera oraz zestaw do wyszywania w Sew and So! Jest to prezent z okazji zbliżającej się rocznicy naszego poznania (to już 3 lata)! Wspaniała i naprawdę niespodziewana niespodzianka!

Powyżej zestaw do haftu dołączony do Cross Stitchera.

Powyżej zdjęcia zestawu do haftu. Sampler Henryk VIII i jego żony (DMC). Ja uwielbiam wyszywać, a do tego oboje z moim Narzeczonym jesteśmy miłośnikami epoki Henryka VIII, więc ofiarowując mi ten zestaw upiekł dwie pieczenie na jednym ogniu :)

Już nie mogę się doczekać "skonsumowania" tych nowych zestawów, ale póki co za dużo mam pozaczynanych prac, a sprawą priorytetową jest dla mnie terminowe ukończenie Prezentu Jubileuszowego. Czas nagli!

Życzę wszystkim miłego weekendu. Pozdrawiam serdecznie!

Zaległości i Prezent Jubileuszowy część 4.

2010-06-30T13:29:00.001+02:00

Ostatnio jestem jakaś strasznie "zarobiona". Oprócz tego czasem opanowują mnie takie chwile zniechęcenia i totalnego "tumiwisizmu", że nic tylko zaszyć się gdzieś w jakiejś dziurze, ale tak skutecznie, żeby żadna ludzka istota tam nie dotarła. No, ale nie o tym chciałam dzisiaj pisać. Przez ostatnie dwa tygodnie nazbierało mi się trochę zaległości, które chciałabym nadrobić w niniejszym poście.

Na początku chcę jeszcze raz złożyć mojemu Braciszkowi serdeczne życzenia urodzinowe, pogratulować udanego ubiegłego roku szkolnego oraz życzyć wspaniałych wakacji.

Moja kochana tegoroczna maturzystka dzisiaj odebrała wyniki egzaminu maturalnego i z tego co wiem to zdała, a szczegółowe wyniki poznam wieczorem. Cieszę się bardzo i trzymam kciuki, by dostała się na swój wymarzony kierunek studiów. GRATULACJE!!!

Robótkowo też cieniutko. Uparcie krzyżykuję Prezent Jubileuszowy i w zasadzie na tym kończą się moje rękodzielnicze działania.

W ciągu ostatnich dwóch tygodni wyhaftowałam czwartą stronę wzoru, czyli popełniłam 2.880 krzyżyków. W sumie zrobiłam już (dopiero?) 11.884 krzyżyki, a do końca pozostało 34.366 krzyżyków.

Poniżej kilka ujęć mojego dzieła.

Fragment wzoru wyhaftowany w ciągu ostatnich dwóch tygodni.

Całość...

Zbliżenie na wyhaftowany kawałek obrazu.

Na deser truskawki z mojego prywatnego balkonowego krzaczka... mmm...

Prezent Jubileuszowy część 3.

2010-06-16T13:16:00.001+02:00

Minęły kolejne 2 tygodnie i czas na podsumowanie moich krzyżykowych dokonań.

Wyhaftowałam 3.008 krzyżyków.

Do tej pory zrobiłam łącznie 9.004 krzyżyki, a do końca pozostało 37.246 krzyżyków.

Ufff... mam nadzieję, że wkrótce zacznę używać innych kolorków, bo te odcienie brązu i żółci powoli zaczynają mnie nużyć swoją jednostajnością. Nie umniejsza to jednak faktu, że obrazek coraz bardziej mi się podoba, a na początku miałam wielkie obawy jak będzie to haftowanie wyglądało.

Poniżej przedstawiam moje postępy.

Wszystkiego najlepszego Dziadziu!!!

2010-06-16T12:58:00.001+02:00

Dzisiaj mój kochany Dziadzio obchodzi 74 urodziny!

WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO!!!

Choć wiele kilometrów dziś między nami

śpieszę do Ciebie Dziadziu z życzeniami!
Dużo szczęścia i radości,
niech na Twej twarzy uśmiech zawsze gości,
niech Ci zdrowie dopisuje,
tego całym sercem Ci winszuję,
a gdy znowu się spotkamy,
to się mocno uściskamy!

Kartofelek, por i spółka...

2010-06-11T18:15:00.001+02:00

Obiadek ugotowany, a nawet zjedzony, naczynia pozmywane, możemy odsapnąć.

MENU:

Rybka z patelni,

Ziemniaczki z piekarnika,

Kalafiorek z wody,

Surówka z pora

Ziemniaczki z piekarnika

Jak powszechnie wiadomo: "Potrzeba matką wynalazku", tak i ja chcąc wprowadzić pewne urozmaicenie do naszego obiadowego menu, przyrządziłam kartofelki w troszkę inny sposób niż zazwyczaj. Mianowicie obgotowałam je najpierw, a potem solidnie przyprawione i skropione oliwą powędrowały do gorącego piekarnika (220° C.) na około 40 minut.

Sposób przygotowania:

1 kg niewielkich ziemniaków obrać, obgotować w osolonym wrzątku przez około 10 minut i odcedzić. Ziemniaki powinny być miękkie zewnątrz, ale nadal twarde wewnątrz.

W innym naczyniu wymieszać przyprawy, czyli:

sól

pieprz

czosnek (3 solidne ząbki, drobno posiekać)

oregano

bazylię

paprykę w proszku (słodka i ostra)

pieprz ziołowy.

Można dodać również szczyptę rozmarynu.

Mieszankę przypraw wrzucić do garnka z ziemniakami, dodać trochę oliwy lub oleju słonecznikowego, przykryć pokrywką i kilka razy energicznie wstrząsnąć naczyniem. Zawartość powinna ładnie się wymieszać, a ziemniaczki troszkę poobijać. Przełożyć wszystko do natłuszczonej brytfanny i wstawić do piekarnika. Czas pieczenia zależy między innymi od tego, w jakim stopniu były one uprzednio ugotowane oraz jak bardzo przypieczone ziemniaczki lubimy. Ja zwykle piekę je około 40 minut.

Surówka z pora

Składniki:

1 duży por

puszka kukurydzy

kilka ogórków kiszonych (mogą być konserwowe, ale kiszone mają intensywniejszy smaczek, który nie zostanie stłumiony przez smak pora)

2 jajka ugotowane na twardo

1 kwaskowate jabłko

majonez sałatkowy

sól

pieprz

cukier

ocet

Przygotowanie:

Por oczyścić, dokładnie umyć (uważać na piasek czający się pomiędzy liśćmi!) i posiekać. Jeżeli jest bardzo ostry w smaku wrzucić na sito i delikatnie przelać wrzątkiem uważając, by nie stracił całego smaku. Pozostawić do ostygnięcia. Pokroić jajka, ogórki i jabłko. Wrzucić wszystko do miski. Dodać majonez (według uznania) i doprawić do smaku solą, pieprzem, cukrem i octem. Wstawić na godzinkę do lodówki. Surówka smakuje najlepiej nie zaraz po przygotowaniu, ale gdy wszystko dobrze się razem "przegryzie".

Czasami dodaję jeszcze groszek konserwowy, szynkę gotowaną pokrojoną w kosteczkę i ser żółty grubo starty, ale wtedy to już raczej wychodzi sałatka, którą można podawać całkiem osobno, a nie jako dodatek do obiadu.

SMACZNEGO!

Pocztowy tydzień i przesyłka z Kłodzka :)

2010-06-11T12:45:00.001+02:00

Ostatnio zawarłam bliższą znajomość z listonoszem. Uprzedzając wszelakie domysły, bo stwierdzenie to może zabrzmiało cokolwiek dwuznacznie, śpieszę wytłumaczyć co owa "bliższa znajomość" znaczy. Od tygodnia bowiem prawie codziennie ten zacny człowiek puka rano około godziny 9 i z uśmiechem na ustach oznajmia, że ma COŚ dla mnie lub dla mojego narzeczonego. To COŚ to listy polecone, paczki rejestrowane lub inne ważne przesyłki, które nie mogą być dostarczone przez listonosza "rowerowego". Przez ostatnie kilka dni zostaliśmy wręcz zasypani tego typu przesyłkami. Kiedy dzisiaj właśnie około godziny 9 wyjrzałam przez okno, zobaczyłam, że pod naszymi oknami zatrzymuje się żółty pocztowy samochód i usłyszałam zaiste "słoniowe" kroki listonosza na schodach (Pan ten stąpa wcale nie z lekkością baletnicy, nie puka, a wręcz wali do drzwi i mówi donośnym basem) pomyślałam po części z rozbawieniem, po części z przerażeniem: "ZNOWU???" Kiedy jednak przeczytałam nazwisko nadawcy, na mojej gębusi zagościł uśmiech i serducho podskoczyło z radości. Przesyłka bowiem zawierała nagrodę z "Błyskawicznej rozdawajki" organizowanej przez autorkę bloga Przystanek Kłodzko 3.

Poniżej na fotografiach moja nagroda.

Wszystko razem...

Pierwsza część nagrody...

Druga część nagrody...

I trzecia część nagrody, czyli kolczyki. W roli "modelki" moja ulubiona kocia szklanka :)

Organizatorce dziękuję za miłą zabawę.

Pozdrawiam serdecznie.

Słodkości...

2010-06-03T11:20:00.021+02:00

Myszka i spółka do wylosowania tutaj:

http://asiagaj.blogspot.com/2010/06/candy-zapraszam.html

Ekspresowa rozdawajka tutaj:

http://anek73.blox.pl/2010/06/Blyskawiczna-rozdawajka-weekendowa.html

Misiaczkowe candy:
http://carolina-teddys.blogspot.com/2010/05/candy-candy-candy.html

http://houseofbabajaga.blogspot.com/2010/05/candy.html

Wiosenne candy u:

http://papierowaobsesja.blogspot.com/2010/05/wiosenne-sodkosci-u-rudlis-candy-blog.html

"Australijskie" cukiereczki tutaj:

http://studio-conestoga.blogspot.com/2010/05/candy-studio-conestoga.html

Słodki weekend :)

2010-06-02T14:11:00.001+02:00

Bardzo lubię książki autorstwa Małgorzaty Musierowicz. Moja ulubiona to "Kwiat kalafiora". Zawsze chciałam być taka jak Gabrysia Borejko: energiczna, wesoła, przyciągająca ludzi emanującym z niej ciepłem i dobrocią. Z tej książki wyłowiłam również przepis na pyszne ciasto, bardzo czekoladowego "Murzynka". Upieczenie tego ciasta to był mój cukierniczy debiut (miałam wtedy chyba 14 lub 15 lat). Wtedy też odkryłam, że przyrządzanie jedzenia, dla niektórych będące torturą, dla mnie jest wielką przyjemnością. Gotowanie to Sztuka, właśnie tak przez wielkie S. Uwielbiam to mieszanie smaków, zapachów, dekorowanie potraw...

W sobotę naszła mnie wielka ochota na domowe ciasto, a "Murzynek" to nieskomplikowany, a zarazem przepyszny wypiek.

"MURZYNEK"

Składniki:

250 g masła lub margaryny

4 łyżki mleka

4 łyżki kakao

1,5 szklanki cukru

4 jajka

1,5 szklanki mąki

cukier waniliowy (do smaku)

2 łyżki proszku do pieczenia

kilka kropel ulubionego aromatu do ciasta (ja używam migdałowego, ale świetnie sprawdzi się też rumowy lub arakowy)

rodzynki, orzechy, migdały, śliwki suszone, morele suszone, skórka otarta z cytryny, słowem co kto ma pod ręką i co chce wrzucić do ciasta :)

Wykonanie:

Masło lub margarynę, mleko, kakao i cukier włożyć do garnka i mieszając doprowadzić do wrzenia. Zdjąć z ognia i ostudzić. Mikstura ta musi być kompletnie zimna! Później dodać 1 żółtko, wymieszać dokładnie i z powstałej masy odlać około pół szklanki. Będzie to nasza polewa, którą posmarujemy jeszcze ciepłe, pięknie pachnące ciasto.

Do pozostałej w garnku masy dodać 3 żółtka, mąkę, cukier waniliowy, proszek do pieczenia, bakalie, aromat do ciasta. Wszystko wymieszać dokładnie. Białka ubić na sztywną pianę, dodać do pozostałej w garnku masy i wymieszać DELIKATNIE, ale DOKŁADNIE. Wlać do natłuszczonej i wysypanej bułką tartą formy. Piec około 30-40 minut w temperaturze do 200° C .

Ja zwykle piekę około godziny w temperaturze 180° C. Gdy ciasto zaczyna odstawać od boków formy wbijam w nie patyczek i sprawdzam czy jest suchy. Jeżeli tak to wyłączam piekarnik, podchylam jego drzwiczki i pozostawiam ciasto jeszcze przez około pół godzinki, by sobie "doszło" w cieple. Nie wyjmuję go z piekarnika od razu po upieczeniu, żeby nie doznało "szoku termicznego" i nie oklapło. Autorka proponuje oblać polewą ostudzone ciasto, ale ja wyciągam je z formy jeszcze ciepłe (nie gorące!) i smaruję pozostawioną w szklance polewą. Tworzy się wtedy błyszcząca czekoladowa glazura.

Poniżej mój weekendowy wypiek, niedługo po upieczeniu, jeszcze ciepły, świeżo posmarowany polewą...

Na chwilkę przed pożarciem...

Książka, w której można znaleźć przepisy na potrawy przygotowywane przez bohaterów serii "Jeżycjada" zebrane przez autorkę "Kwiatu kalafiora". Jest też przepis na "Murzynka" Gabrysi Borejko :)

Po poprawieniu sobie humorku i nabraniu animuszu spożyciem bynajmniej niezbyt skromnej porcji "Murzynka" podziurkowałam kilka kartoników. Planuję "popełnić" parę kartek na różne okoliczności metodą haftu matematycznego. Oto pierwszy z sobotnich hafcików. Znajdzie on swoje miejsce na karteczce z okazji narodzin pewnej ślicznej młodej damy o słodkim imieniu Emilia.

Prezent jubileuszowy część 2

2010-06-02T12:29:00.001+02:00

Minęły 2 tygodnie i czas na podsumowanie moich "prezentowych" postępów.

Wyhaftowałam kolejną stronę wzoru, czyli następne 3.008 krzyżyków za mną.

W sumie wyszyłam 5.996 krzyżyków, a do końca zostało 40.254.

Powyżej widok ogólny. Przepraszam za uraczenie Was widokiem przeokropnie pomiętej kanwy, ale nie mogłam sobie poradzić z tą płachtą materiału i musiałam ją pospinać i wsadzić na tamborek. Niezbyt lubię haftować krzyżykami używając tamborka, ale jak mus to mus.

Poniżej zbliżenie wyszytego fragmentu.

SERDECZNIE WAM DZIĘKUJĘ ZA WSZYSTKIE ODWIEDZINY I KOMENTARZE!

NAWET NIE WIECIE JAK WIELE DLA MNIE ZNACZY TO, ŻE KTOŚ WOGÓLE ZAGLĄDA NA MOJEGO BLOGA I ŻE TO CO ROBIĘ CHOĆ TROSZKĘ SIĘ PODOBA :)

Rocznicowo...

2010-05-21T11:14:00.000+02:00

Dzisiaj moja Siostrzyczka kończy 26 latek!!!

WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO!!!

Zdjęcie hafciku pochodzi z netu.

Z tej okazji chcę się podzielić przepisem na tort ananasowy.

Biszkopt (przepis z książki "103 ciasta siostry Anastazji"):

Składniki:

6 jajek

1 szklanka cukru kryształu

1 szklanka mąki

1 płaska łyżeczka proszku do pieczenia

Wykonanie:

Białka ubić na sztywną pianę, dodać cukier i żółtka. Dodać mąkę zmieszaną z proszkiem do pieczenia i delikatnie wymieszać do uzyskania jednolitej konsystencji.

Wylać na natłuszczoną i posypaną bułką tartą formę (ja używam kaszy manny, jest drobniejsza i nie "chrzęści" w zębach podczas jedzenia).

Piec około 30-40 minut w temperaturze 160-180° C.

Krem:

Składniki:

1 szklanka mleka

1 puszka ananasów

2 łyżki mąki ziemniaczanej

1 łyżka mąki pszennej

2 opakowania cukru waniliowego (można użyć mniej, jeżeli ktoś nie przepada za intensywnie waniliowym smakiem)

1 szklanka cukru kryształu

6 żółtek (z białek możemy zrobić bezy lub pyszne kokosanki)

1 kostka margaryny (lub 25 dag masła jeżeli ktoś, tak jak ja, woli kremy wykonane na maśle)

Wykonanie:

Mleko zagotować. Do 1 szklanki soku z ananasa (z puszki) dodajemy oba gatunki mąki, cukier (zwykły i waniliowy), żółtka i starannie wszystko roztrzepujemy. Wlewamy powstałą miksturę do gotującego się mleka i ciągle mieszając zagotowujemy (UWAGA: Łatwo się przypala!). Zdejmujemy z ognia i odstawiamy do kompletnego ostudzenia. Margarynę (lub masło) ucieramy na puszysty krem i dalej ucierając dodajemy (po 1 łyżce) to co wcześniej ugotowaliśmy. Ucieramy aż wszystko ładnie się połączy i otrzymamy jednolity, puszysty krem.

Biszkopt przekrawamy i krążki biszkoptu przekładamy drobno pokrojonymi ananasami i masą.

Dekorujemy według uznania lub według tego, co aktualnie mamy pod ręką :)

Kiedy w ubiegłym roku (17 maja 2009 r.) mój Braciszek przystąpił do I Komunii Świętej z tego przepisu upiekłam tort, który znajduje się na poniższej fotografii.

Żeby osiągnąć odpowiednie gabaryty tortu (moja rodzinka jest dosyć liczna) składniki pomnożyłam przez 2. Celem przełamania słodyczy kremu (dla niektórych mógł być za słodki) blaty tortu posmarowałam najpierw dżemem malinowym, potem położyłam pokrojone ananasy i całość posmarowałam kremem. Napis, który widać na zdjęciu jest niemiłosiernie krzywy. Dlaczego? Pierwotnie wykonałam go za pomocą pisaków cukrowych. Wstawiłam tort do lodówki i zadowolona poszłam spać. Co ukazało się moim oczom następnego dnia? Barwne "jeziorka" w miejscu starannie wykaligrafowanych literek. W ekspresowym tempie przygotowałam galaretkę truskawkową, ostudziłam, ubiłam śmietankę kremówkę, dodałam galaretkę i tą różową pianką za pomocą szprycy wykonałam ten arcypaskudny napis. Bieganie po sklepach w niedzielny poranek (z rozwianym włosem i z paniką w oczach) w poszukiwaniu czekoladowych literek nie wchodziło w grę. Goście wspaniałomyślnie przymknęli oko na to niedociągnięcie. Przepis to kompilacja różnych receptur, które mam w posiadaniu.

Prezent jubileuszowy część 1

2010-05-19T12:00:00.001+02:00

W tym roku Babcia i Dziadek obchodzą 50 rocznicę ślubu. Z tej okazji postanowiłam obdarować ich własnoręcznie wyszytym obrazem. Po przeprowadzeniu śledztwa, tzn. pokazaniu Babci kilku wzorów (rzekomo w celu przybliżenia techniki haftu krzyżykowego, a w rzeczywistości by stwierdzić, który z moich kandydatów podoba się najbardziej) wybór mój padł na całkiem sporą pracę. Nie podam narazie tytułu, ale w miarę zwiększania się zahaftowanej powierzchni wszystko stanie się jasne. Mam nadzieję, że zdążę. Muszę tylko w wolnych chwilach solidnie "przysiąść ogona" i krzyżykować w znacznej odległości od komputera, bo ten skubany kusi grami, internetem, filmami, książkami i co tam akurat ma na podorędziu. Zdecydowałam, że co 2 tygodnie będę umieszczać na blogu relację z moich postępów (lub ich braku, a wtedy oj wstydzić się będę, oj będę). Tym sposobem mam nadzieję zmobilizować się do dziennego wyrabiania 300% normy, by w efekcie nie zawalić na całej linii. Trzymajcie kciuki proszę!

Pierwsze ujęcia prezentu jubileuszowego

Powyżej 1 strona wzoru, czyli 2.988 krzyżyków.

Powyżej mała kropelka w morzu, czyli jak wyszyty kawałek ma się do całości

Kilka danych technicznych:

* 185 krzyżyków szerokości i 250 krzyżyków wysokości co daje w sumie 46.250 krzyżyków;

* wymiary gotowego obrazu: 31cm x 43 cm (biała polska kanwa 54 oczka na 10 cm);
* 61 kolorów muliny DMC.

Niteczką po papierze...

2010-05-11T17:26:00.001+02:00

Od kilku miesięcy przyczajałam się, żeby popełnić coś haftem matematycznym. Na forach robótkowych i blogach podziwiałam cuda wykonane tą właśnie techniką, a prawdziwym przedmiotem kultu stała się dla mnie zakładka, którą otrzymałam od Splocika, a o której pisałam już wcześniej TUTAJ . Wreszcie w sobotę "nadejszła ta wiekopomna chwila", wybrałam motyw, naczytałam się instrukcji, zaczęłam dziurkować kartonik i... WSIĄKŁAM!!! Technika ta bardzo mi odpowiada. Najmniej przyjemne było dla mnie dziurkowanie kartonika, ale to wina narzędzia (rzeczone narzędzie to ogromna agrafka lekko poddana modyfikacjom). Nie mogłam uwierzyć, że kilka nitek przeplecionych przez dziurki może dać całkiem ciekawy efekt. Pierwsze moje matematyczne dziełka znalazły swoje miejsce na kartkach imieninowych, które dzisiaj powędrowały do dwóch Szanownych Solenizantek :)

Poniżej kilka ujęć moich dzieł. Powiem nieskromnie, że jak na pierwszy raz to wyglądają całkiem interesująco.

Echa komentarzy:

Splocik - dziękuję za odwiedziny :) Bardzo często wpadam do Ciebie z wizytą. Choć nie zawsze mam czas napisać parę słów, to wiedz, że jestem Twoją wierną fanką :) Moje wykształcenie przeważnie zawsze i tak "wypływa" na rozmowie z potencjalnym pracodawcą, więc gdybym coś pominęła, to trochę "łyso" byłoby mi się potem tłumaczyć :) Roślinki rosną jak szalone. Pozdrawiam serdecznie, życzę dużo zdrowia i mam nadzieję, że niedługo będziesz mogła coś nowego u siebie napisać :)

Elamika - dziękuję za odwiedzinki. Gdy wpadam do Ciebie z wizytą, to wręcz DELEKTUJĘ SIĘ każdym postem napisanym przez Ciebie i okraszonym wspaniałymi zdjęciami. W imieniu rodzeństwa dziękuję za gratulacje :) Niecierpliwie czekam na truskaweczki, mniam...Futrzak bardzo dobrze pilnuje gardenii, a jedno spojrzenie na jego zadowoloną mordkę od razu poprawia mi humor :) Pozdrawiam serdecznie :)

Urodziny, egzaminy...

2010-05-03T18:46:00.001+02:00

Uwaga! Chwalić się będę :) A mam czym, a raczej kim, bo:

mój młodszy braciszek wspaniale zaliczył test "trzecioklasisty";
moja kochana siostrzyczka znalazła pracę i jest zadowolona;

GRATULUJĘ!!!

Druga siostrzyczka-zdolniacha od jutra przystępuje do matury.

POWODZENIA KOCHANA! TRZYMAM KCIUKI!

Poniżej aniołek na szczęście dla Ciebie słoneczko i dla wszystkich maturzystów!!!

Moje siostrzyczki to "majowe" dziewczyny. Maturzystka przedwczoraj skończyła 20 latek, a druga siostra jutro obchodzi imieniny.

WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO!!!

A u mnie? Zakwitły truskawki, na parapecie mości się pewien futrzak i pilnuje gardenii. W krainie robótek mizernie: zaczęłam krzyżykować dużą pracę, która teraz jest pierwsza w kolejce do skończenia, inne chwilowo odłożyłam. Zdjęć nie robiłam, bo niewiele jeszcze widać. Obraz jest przeznaczony na prezent z okazji 50 rocznicy ślubu. Szanowni Jubilaci to babcia i dziadek, a rocznica 1 października. Mam nadzieję, że zdążę.

Truskawki

Wcześniej wspomniani: "futrzak" i gardenia

Takie tam drobnostki...

2010-04-20T13:39:00.000+02:00

Na początku chcę pogratulować mojej Kochanej Siostrzyczce zdania egzaminu na prawo jazdy!!! Moja Kochana tegoroczna maturzystka zdała za pierwszym podejściem!

GRATULACJE!!!

A teraz do rzeczy... Po ostatnich moich doświadczeniach stwierdzam, że prawdą jest stwierdzenie znane od pokoleń: "Człowiek uczy się przez całe życie". Ktoś dołożył do tego jeszcze ciąg dalszy: "a i tak głupi umrze", ale ja zdecydowanie bardziej wolę się zajmować tą "ożywioną stroną". W ciągu ostatnich kilkunastu dni śmierć wystarczająco dużo razy objawiła się w moim życiu. Przybyło kilka nowych bolesnych "rys" na serduchu. Jednakże nie o tym chciałam pisać. Oj nauczyłam się kilku rzeczy, nauczyłam ostatnio... Zaprawdę powiadam Wam, w życiu nie spodziewałam się, że moje wykształcenie może być aż taką przeszkodą w znalezieniu pracy. Nagle okazuje się, że człowiek, który skończył studia do zwykłej pracy (przykładowo: sprzątanie, pomoc kuchenna, magazynier itp) nie nadaje się, bo MA ZA DUŻE WYKSZTAŁCENIE!!! Po takim tekście usłyszanym od potencjalnego pracodawcy poczułam się bezużyteczna i conajmniej jakby mi ręce obcięto, albo zdolność myślenia i mówienia odjęto. Wszystko na nie: studia: ŹLE!, kobieta: ŹLE!, bez doświadczenia: ŹLE! A ja się pytam: gdzie u licha mam zdobyć to doświadczenie jak mnie nie chcą, bo jestem baba, do tego po studiach i do tego bez doświadczenia? Na tym kółeczko się zamyka. Ci co szukali bądź szukają pracy wiedzą jak jest. Moja siostra (też po studiach) biega po Krakowie z jednej rozmowy kwalifikacyjnej na kolejną rozmowę i w kilku miejscach usłyszała to samo co ja. Dowiedziałam się również, że mimo tych wszystkich pogadanek o równości płci w życiu zawodowym, to i tak stoję na nieciekawej pozycji, bo: "Pani to jest w wieku kiedy pewnie zechce rodzinę założyć i dzieci mieć...". Jak rodzina i dzieci w planach to fora ze dwora, bo wtedy trza będzie zastępstwa szukać za kobietę na wychowawczym itp. A ja tylko pracować chcę...

Aktualnie jednakowoż mam ciągle nadzieję, że jakoś to będzie i produkuję CV i listy motywacyjne , coby jakiś człek zajmujący się rekrutacją przynajmniej moją skromną osobą zainteresował się (zachwycać już się nie musi, zainteresowanie mnie satysfakcjonuje).

Na polu robótkowym chwilowy zastój. Coś tam dziubię, ale jakoś zapału nie mam. Mam nadzieję, że wkrótce mi ten bezzapałowy nastrój przejdzie.

Wczoraj w jednym z moich ulubionych sklepików typu szwarc, mydło i powidło upolowałam zestawy kart passepartout z kopertami. Cena bardziej niż przystępna, a i z wykorzystaniem problemu nie będzie. Niecne plany wobec tych kart mam...

Moje roślinki budzą się powoli do życia, a ja czekam tylko na łaskawszą pogodę (czytaj: ciepełko), by zabrać się za działalność balkonową. Będzie to troszkę utrudnione, bo zarząd osiedla ma w planach malowanie drewnianych elementów balkonów, a co za tym idzie framug okiennych i drzwiowych. Bliższego terminu nie podano, wiem tylko, że 15 czerwca mają skończyć. W ubiegłym roku malowanie było w innym "rewirze", ale zeszło im całe lato. Oczywiście wszystko z balkonu ma być uprzątnięte, więc mam nadzieję, że wkrótce wymalują i się zawiną z naszego balkonu, a ja będę mogła w spokoju ryć w ziemi.

Storczykowi cuś wyrosło... Cieszy mnie to niezmiernie, bo już się obawiałam, że mi zmarnieje.

Truskawki przeżyły tę dosyć ostrą zimę i zaczynają cieszyć swoim widokiem.

Szczypiorek twardziel przeżył zimę na balkonie i wojowniczo stroszy swoje zielone pióra.

Moje "Tivoli" jak zwykle szaleje, co i rusz wypuszcza nowe pąki. Szkoda, że jego kwiaty żyją tak króciutko, tylko 2-3 dni.

A bluszczyk obrasta listkami w trybie ekspresowym.

Pozdrawiam wszystkich zaglądających na mojego bloga!

Spoczywajcie w pokoju...

2010-04-10T11:57:00.003+02:00

10 kwietnia 2010

W katastrofie samolotu Tupolew 154M zginęli wszyscy znajdujący się na jego pokładzie, m.in.: Prezydent Polski Lech Kaczyński z małżonką i kilkadziesiąt osób pełniących najważniejsze funkcje w państwie. Do katastrofy doszło o godzinie 8.56 czasu polskiego na lotnisku wojskowym w Smoleńsku.

Wesołych Świąt!!!

2010-04-03T20:31:00.000+02:00

Radosnych Świąt Wielkanocnych

wypełnionych nadzieją budzącej się do życia wiosny,

pogody w sercu i radości ze Zmartwychwstania Pańskiego

oraz smacznego Święconego w gronie najbliższych!!!

Nadrabiam zaległości...

2010-04-03T20:16:00.000+02:00

Powoli wracam do zwykłego rytmu dnia codziennego. Dziś skończyłam ostatnie ekspresowe przygotowania do Świąt Wielkanocnych, w których miałam znaczne opóźnienia z powodu wyjazdu do rodzinnego domku. Tegoroczna Wielkanoc nie będzie jednak tak radosna jak zwykle. Tuż po moim powrocie do Danii dowiedziałam się, że tragicznie zmarł brat mojej babci. Wszyscy strasznie to przeżywają, zwłaszcza moja babcia. W ciągu ostatnich trzech lat straciła mamę i dwóch młodszych braci. Dodatkowo ze względu na Wielkanoc wszystkie formalności strasznie się przeciągają...

Co do jaśniejszych stron życia, to moje kochane siostrzyczki sprawiły mi niezmiernie miłą niespodziankę :) W grudniu były moje urodziny, nie spodziewałam się żadnych prezentów, ani jakichś szczególnych obchodów tego dnia. Przyjeżdżam sobie do domku w marcu, a tu zostałam zbombardowana zaległymi, przechowywanymi od grudnia (w głębokiej tajemnicy) prezentami. Słodyczami podzieliłam się z domownikami, a poniżej przedstawiam dowód na to, że najdroższe siostrzyczki bardzo dobrze wiedzą co rozraduje me serce i sprawi, że moja gębusia szeroko się uśmiechnie :)

KOCHANE MOJE DZIĘKUJĘ WAM SERDECZNIE!!! BUZIAKI!!!

[] [] [*]

2010-04-03T19:17:00.000+02:00

Spoczywaj w pokoju!

Ja tylko szukam odpowiedzi na pytanie: DLACZEGO? Dlaczego tak zdecydowałeś? Dlaczego wybrałeś to właśnie wyjście? Czy już miałeś dosyć? Czemu nie prosiłeś o pomoc? A może prosiłeś, a my nie widzieliśmy i nie słyszeliśmy? Dlaczego nie zapukał nikt na czas? Może mogło być inaczej? Tak wiele tych pytań i tylko jedna osoba zna na nie odpowiedź... Ta osoba zamilkła na zawsze i tylko zimny krzyż pozostanie... i łzy... i ból... i setki pytań zaczynających się od słowa: dlaczego? Modlę się byś, gdziekolwiek teraz jesteś, odnalazł spokój.

Spoczywaj w pokoju!

"Licznikowa" nagroda :)

2010-04-03T19:02:00.001+02:00

Kilka dni po moim wyjeździe do Polski dotarła do mojego duńskiego domku nagroda-niespodzianka, którą wygrałam "łapiąc licznik" u Splocika. Organizatorce dziękuję za wspaniałą zabawę i za te cuda, które otrzymałam. Brak mi słów, by opisać mój zachwyt i radość :) Poniżej przedstawiam wszystkie wspaniałości, którymi od mojego przyjazdu do domu, nieustannie cieszę oczy :)

Wszystko razem

Prześliczna żółciutka szydełkowa serwetka (ja nazywam ten kolor "kurczaczkowym"). SPROSTOWANIE: Dzięki Splocikowi taki serwetkowy "lajkonik" (znaczy laik) jak ja wie już, że serwetka wykonana na drutach :) Dziękuję autorce za oświecenie :) Chylę czoła przed zdolnościami :)

Serweteczki i "przydasie"

Zakładka z "matematyczną" różyczką (w sam raz dla takiego "mola książkowego" jak ja)

Takie kartki świąteczne podziwiałam na blogu Splocika, a teraz jedna z nich raduje moje serducho :)

Splociku kochany: DZIĘKUJĘ!!!

Na starych śmieciach :)

2010-03-21T14:00:00.000+01:00

Dzisiejszy post będzie trochę słodko-gorzki. Słodki, bo we wtorek dotarłam do rodzinnego domku i spędzę tu najbliższych kilkanaście dni :) :) :) Tak bardzo stęskniłam się za rodzinką, Tatrami, starymi kątami... Troszkę gorzko, bo jestem strasznie przeziębiona, tęsknię za moim lubym, nie mogę spędzać przed komputerem tyle czasu, ile bym chciała, jestem odcięta od moich hobbystycznych szpargałów :( W dziedzinie mojej radosnej twórczości chwilowy zastój, ale obiecuję, że się poprawię i wkrótce będę mieć coś do pokazania.

Serdecznie pozdrawiam z (mam nadzieję niedługo wiosennego) Podhala!!!

Cukierkowo :)

2010-03-12T17:29:00.000+01:00

Sama nie mogę w to uwierzyć! A w co? Zostałam wylosowana w candy!!! Chyba nie jestem aż tak pechowa jak myślałam :)

1 marca Gazynia z blogu "Moje pasje, moje hobby" ogłosiła wyniki swojego candy. Jakaż była moja radość, gdy okazało się, że wygrałam II nagrodę, czyli komplet 55 serwetek! Dzisiaj odebrałam przesyłkę z nagrodą i poniżej prezentuję śliczne serwetki, które wygrałam.

Zapakowane:

Wszystkie razem:

Bardziej szczegółowo:

Organizatorce candy dziękuję za wspaniałą zabawę :)

Hurrra.... :)

2010-03-12T12:47:00.000+01:00

No i udało mi się pozałatwiać ludzi i pogadać ze sprawami... tfu... pozałatwiać (nie wszystkie niestety) sprawy i pogadać z ludźmi (odpowiednimi i mam nadzieję nie mylącymi się). Kupiłam też bilety (na pociąg und samolot) i niedługo ściskając w ręce paszport polecę na chwilkę do Polski. Krótki to będzie pobyt, ale i tak strasznie się cieszę :) A wszystkie ostatnie biurowe i papierkowe perturbacje wynagrodziłam sobie spacerkiem do jednego z moich ulubionych miejsc: Bygholm Park. Poobserwowałam i nakarmiłam ptactwo, połaziłam trochę, podładowałam swoje akumulatorki i troszkę głębiej odetchnęłam (na tyle, na ile może głębiej odetchnąć cudzoziemiec, wciąż nie władający płynnie miejscowym językiem, mający tony papierów do załatwienia, usiłujący zrozumieć mentalność "miejscowych" i próbujący, jak to oni szumnie określają "czynnie integrować się ze społeczeństwem").

A poniżej kilka (no dobra, trochę więcej) fotografii z mojego spacerku :)

A poniżej ptaszek, który za szybko zwiał by zrobić mu bardziej precyzyjne zdjęcie, a jego nazwy niestety nie znam. Mam pewne podejrzenia co to za jegomość, ale pewna nie jestem... hmm...

Niedzielna wyprawa

2010-03-12T10:50:00.002+01:00

W ubiegłą niedzielę w ramach dotleniania, rozruszania kości, poprawiania kondycji, wyjścia z zimowej skorupy i szukania zwiastunów wiosny, wybraliśmy się na pierwszą w tym roku dłuższą, pieszą eskapadę. Mój luby i ja bardzo lubimy tego typu wyprawy, więc jeżeli tylko mamy czas i pogoda dopisuje (czytaj: z nieba żaby nie lecą), zabieramy z sobą coś do picia, małą przegrychę i wyruszamy w drogę.

Tym razem nasz wybór padł na sąsiadujące z Horsens: Tyrsted i Uth.

W Tyrsted zwiedziliśmy kościół i położony wokół niego cmentarz:

Ten średniowieczny protestancki kościół został wybudowany w stylu romańskim, a datę jego powstania szacuje się na około 1100 rok. W przedsionku kościoła znajduje się wmurowany kamień nagrobny pielgrzyma o nazwisku Peter Kæller (z około 1300 roku). Kościół w Tyrsted dla wielu wiernych jest punktem początkowym pielgrzymek do Santiago De Compostela.

Co jest niezwykłego w pielgrzymce do Santiago de Compostela? Odpowiedź można znaleźć na stronie: http://www.camino.webd.pl/

W drodze do Uth:

W Uth odwiedziliśmy kościół i cmentarz.

Kościół ten został ufundowany w 1577 przez Karen Gyldenstjerne, drugą żonę (i wdowę) po Holgerze Ottesenie Rosenkrantzu, właścicielu pałacyku na wodzie o nazwie Boller. O Boller Slot napiszę innym razem, bo i tamże nie omieszkam się wkrótce wybrać (częściowo ze względu na ogród i park z bardzo starymi , ponad tysiącletnimi drzewami). W 1869 roku kościół przebudowano i finalnie stał się on przedstawicielem dzieła architektonicznego w stylu romańskim. W środku znajdziemy granitową chrzcielnicę z roku 1622, ołtarz z 1577 roku (odrestaurowany w 1724 roku), kazalnicę z roku 1732, organy z 1894 roku oraz grobowiec z sarkofagami między innymi fundatorki kościoła, jej męża, jego pierwszej żony i ich dzieci.

Być kobietą, być kobietą...

2010-03-08T21:35:00.002+01:00

Dzień Kobiet

Janina Gałczyńska

Dzień 8 marca to kobiece święto.
Są uprzejmości, toasty, prezenty.
Każdy kwiat wręcza z twarzą uśmiechniętą,
choć zwykle bywa zły i nadęty.
Schodzą się goście, składają życzenia.
Solenizantka także uśmiechnięta.
Lecz chcę zapytać, tak dla przypomnienia,
czy o kobietach ktoś zwykle pamięta?
Że ostatnie spać idą, a pierwsze się budzą,
że wciąż pracują od świtu do zmroku,
że nieustannie dla swoich się trudzą,
a zauważane są raz w roku?

Dziś Wam życzę, miłe Panie:
niech się życie lżejsze stanie!
Niechaj Wasi oblubieńcy
dziś w mydlinach zmoczą ręce,
obiad sami ugotują,
popiorą i poprasują...
Dzieci wezmą na spacerek,
kupią mleko, chlebek, serek...

A Wy... przed TiVi z gazetką,
nie zmęczone nawet ździebko...
Potem, wziąwszy Was na ręce
w mig zaniosą ku łazience
i - włożywszy w wanny niecki
ślicznie Wam umyją plecki...
i zaniosą do alkowy..
(hmm... rytuał całkiem nowy...)
a gdy zetkną się dwa ciała
by ich... głowa nie bolała...
niechaj Wam, o miłe Panie
już na zawsze tak zostanie!

Polowanie :)

2010-03-08T20:52:00.000+01:00

Polujemy na "1 111 111" na liczniku :)

A gdzie?

Tutaj:

http://splocik.blox.pl/2010/03/Expresowa-zabawa-w-Lapanego.html

Wiosno to TY?

2010-03-02T14:13:00.002+01:00

No właśnie! W poprzednim poście rozpisałam się wiosennie a tu niespodzianka! Sprawdza się stare przysłowie: "W marcu jak w garncu". Na parapecie wiosna, a za oknem zima jak się patrzy. Chyba moje kwiatki robią mnie w balona :)

Na fotografiach widok z mojego balkonu (Dania, Horsens, dzisiaj o godzinie 13:00).

Jakby ktoś miał przypadkiem wątpliwości to toto białe na zdjęciach to śnieg, który nie zamierza odpuścić. Podobno w Danii jest to pierwsza od 26 lat zima z takim śniegiem i zewsząd słyszę narzekania, że długa, że mróz i śnieg, że dużo soli ta zima kosztuje. Dla mnie, osoby pochodzącej z Podhala, ostre zimy to nie nowość, ale moi "domowi" Duńczycy są z lekka zaskoczeni takim stanem rzeczy.

Echa komentarzy:

Bajkowa dłubaninka - bardzo dziękuję za odwiedziny :) Też uważam, że to miło odnaleźć w tej internetowej dżungli osóbkę o takim samym imieniu i nawet takim samym nicku :) Z przyjemnością odwiedzam Twojego bloga i napawam oczy cudami, które tworzysz. Pozdrawiam serdecznie :)

Elamika - dziękuję za odwiedziny i za pochwały pod adresem moich prac :) Jestem początkującym "twórcą" i takie słowa jak Twoje są wspaniałym motywatorem. Dziękuję :) Z przyjemnością wpadam w odwiedziny do Ciebie, podziwiam to, co tworzysz i delektuję się klimatem Twojego bloga. Pozdrawiam serdecznie :)

Z miłości do słodkości...

2010-02-28T16:01:00.002+01:00

http://gazynia.blox.pl/

http://anek73.blox.pl/html

http://bajkadecoupage.blogspot.com/2010/02/candy-u-bajki.html

http://novinkowo.blogspot.com/2010/02/powitalne-candy-u-novinki.html

http://rossali.blogspot.com/2010/02/troszke-spoznione-ale-w-koncu-jest-moje.html

http://baglady.blox.pl/2010/03/CANDY-Z-HAFTEM.html

Znowu w akcji :)

2010-02-28T14:16:00.001+01:00

Ostatnio zaniedbałam prowadzenie bloga. Za dużo spraw nagromadziło mi się w "pudełku" z etykietką: "Załatwić jak najszybciej". Generalnie czas wypełniało mi zwiedzanie urzędów maści wszelakiej, drobne i większe wyczyny krawieckie (między innymi przeróbki, poprawki, naprawa ubrań oraz szycie zasłon i firanek dla mojej Przyszłej Teściowej). Udało mi się też troszkę pokrzyżykować, ale naprawdę tylko troszkę. Poczyniłam drobne robótkowe zakupy i wreszcie zanotowałam kilka zwiastunów nadchodzącej wiosny :)

Poniżej parę migawek z czasu mojej nieobecności na blogu.

Obrazek z ptaszkiem zdobi jedną ze ścian, a ja mam ochotę wyhaftować kolejne obrazeczki z tej samej kolekcji. Aktualnie szukam wzorków i rozglądam się za ramko-tamborkami w tym samym stylu jak na poniższej fotografii. Rozważam również zakup gotowego zestawu z muliną, kanwą i ramką, ale cena działa na mnie trochę odstraszająco. Z drugiej strony jednak miałabym mniej problemów ze skompletowaniem potrzebnych materiałów. Hmmm...

Zaczęłam krzyżykować kolejne dzieło. Tym razem o tematyce związanej z moim wielkim, jeszcze niespełnionym marzeniem. O tym marzeniu opowiem jednak kiedy indziej.

W czasie wyprawy na zwykłe zakupy niespodziewanie stałam się posiadaczką prawdziwych skarbów za naprawdę niewielkie pieniądze. W sklepie, do którego zwykle chodziłam, by kupić mój ulubiony sok ananasowy natknęłam się na wyprzedaż wspaniałych zestawów papierów zdobionych i czerpanych ręcznie.

Kupiłam również zestaw hobbystyczny zawierający papier różnego typu (do origami, różnokolorowa tekturka falista, karton, cieniutki papier witrażowy, druciki chenille, plastikowe oczka, gąbkowe litery itp.) oraz zestaw naklejek o tematyce wielkanocnej. Będzie jak znalazł do produkcji kartek świątecznych :) Jestem bardzo zadowolona z tych zakupów. Odkryłam jednocześnie coś, co mnie zasmuciło. Otóż od 1 marca zamykają i przenoszą ten sklep, a po mój soczek oraz następne robótkowe skarby będę musiała udawać się do innego miejsca położonego spory kawał drogi od mojego domu. Dodatkowo nowy sklep umieszczony jest nie za bardzo po drodze do innych miejsc, w których zwykle robię zakupy i nie uda mi się już kupić wszystkiego za jednym zamachem :(

Poniżej zdjęcie zestawu hobbystycznego i naklejek.

Co do oznak nadchodzącej wiosny to Dziadzio ostatnio zaobserwował, że do budki na drzewie koło mojego rodzinnego domu wprowadziły się na nowo szpaki, a i moje parapetowe roślinki dają mi do zrozumienia, że nadchodzi ona wielkimi krokami. Cieszy mnie to niezmiernie, bo nie mogę się doczekać, kiedy zacznę upiększać mój balkon. Uwielbiam sadzić, siać, pielić, przesadzać, podlewać, grzebać w ziemi, by potem zasiąść na kolorowym balkonie i patrzeć, wąchać, patrzeć i cieszyć się :)

Bonsai wypuszcza nowe listki w tempie ekspresowym.

Kwiatuszek o wdzięcznej nazwie "kwiat hawajski Tivoli" obsypał się pąkami i kwitnie jak najęty.

Jan Brzechwa

Przyjście wiosny

Naplotkowała sosna
Że już się zbliża wiosna.

Kret skrzywił się ponuro:

-Przyjedzie pewno furą…
Jeż się najeżył srodze:
-Raczej na hulajnodze.
Wąż syknął :-Ja nie wierzę,
Przyjedzie na rowerze.

Kos gwizdnął: -Wiem coś o tym,
Przyleci samolotem.
-Skąd znowu –rzekła sroka-
Ja z niej nie spuszczam oka
I w zeszłym roku w maju
Widziałam ją w tramwaju.
-nieprawda! Wiosna zwykle
Przyjeżdża motocyklem.

-A ja wam dowiodę,
Że właśnie samochodem.
-Nieprawda bo w karecie!
W karecie? Cóż pan plecie?
Oświadczyć mogę krótko,
Że płynie właśnie łódką!

A wiosna przyszła pieszo.
Już kwiatki za nią spieszą,
Już trawy przed nią rosną
I szumią –Witaj wiosno.

I po ptoku...

2010-02-14T11:01:00.000+01:00

Odchorowałam się i skończyłam pierwszy z moich odstresowywaczy :)

Poniżej rezultaty mojego krzyżykowania.

Taki sobie skromniutki ptaszek :)

Technika robienia zdjęć nadal pozostawia wiele do życzenia... niestety...

Jest miłość...

2010-02-14T10:56:00.001+01:00

"Jest miłość trudna
jak sól czy po prostu kamień do zjedzenia
jest przewidująca
taka co grób zamawia wciąż na dwie osoby
niedokładna jak uczeń co czyta po łebkach
jest cienka jak opłatek bo wewnątrz wzruszenie
jest miłość wariatka egoistka gapa
jak jesień lekko chora z księżycem kłamczuchem
jest miłość co była ciałem a stała się duchem
i ta co nie odejdzie - bo znów niemożliwa"

ks. Jan Twardowski

Nie przepadam za Walentynkami. Trochę z powodu wszędobylskich reklam typu: "Kup Pan kwiatka dla ukochanej" lub "na Walentynki czekoladki dla słodkiej dziewczynki" lub wreszcie: "ta bielizna rozpali Wasze zmysły w Walentynkowy wieczór". NIE NIE NIE! I dlaczego akurat tylko w tym dniu mam mówić, że kocham? Przecież tak niewiele trzeba, by Walentynki trwały cały rok. Wystarczy słodki uśmiech w podzięce za pozmywanie naczyń lub za wyniesienie śmieci. Wystarczy czułe spojrzenie, uścisk dłoni i już robi się cieplej na sercu :) Może to ja jestem jakaś taka nieskomplikowana, ale wolę te drobne codzienne dowody miłości zamiast jednorazowych walentynkowych wielkich czynów. Najpiękniejsze jest to co najprostsze!

Poniżej kilka przykładów mojej sercowej twórczości.

Na początek kartki odrobinę staroświeckie.

Obrazek z dziewczynką z serii projektów Sara Kay. Obrazek to wydruk komputerowy podrasowany kredkami akwarelowymi. Wymiary z ramką: 25 cm x 35 cm.

Precz z weryfikacją obrazkową! Niech żyją wolne komentarze! :)

2010-02-08T13:20:00.004+01:00

Akcja ogłoszona przez Koroneczkę z bloga http://art-ceramika.blogspot.com/

Podpisuję się "tymi obiema ręcami" pod apelem o uwolnienie komentarzy. Dzisiaj też uważniej przyjrzałam się opcjom komentowania na moim blogu i odkryłam, że weryfikację obrazkową miałam ustawioną automatycznie!

Od teraz zamieszczanie komentarzy na moim blogu jest wolne od weryfikacji obrazkowej! Mam tylko nadzieję, że nic nie naknociłam w ustawieniach i jest wolne naprawdę :)

Katarowe męki...

2010-02-07T23:07:00.001+01:00

Dopadło mnie przeziębienie-gigant, z nosa leci jak z pompy, w głowie huczy tysiąc młotów kowalskich a ciało w kondycji jak po zbyt bliskim kontakcie z walcem drogowym. Na polu robótkowym niewiele się ostatnio wydarzyło, bo chyba moja wena też choruje. Snujemy się razem po mieszkaniu (ta moja wena i ja) jak dusze potępione i prawie wszystko jest dla nas ble. Na szczęście do wyjątków, które nie są ble należy odwiedzanie ulubionych blogów :)

Poniżej fotografie wymęczonych w wielkich bólach kilku krzyżyków.

W moich "odstresowujących cosiach" przybyło po kilka krzyżyków.

Powyżej hafcik pod tytułem: "Nie pytaj po co tylko mi to wyhaftuj... PROSZĘ" . Uprzejma prośba okraszona słodkimi oczkami w stylu Kota w Butach ze "Shreka" :) Odmowa niemożliwa :)

Na koniec część większego dzieła. Dobiło mnie kompletowanie zamienników muliny i cały czas mam wrażenie, ze coś mi nie gra. Kanwa też jakaś taka nie teges: na dwie nitki za rzadka, na trzy za gęsta... Hmmm... Może mam zwidy, co przy moim obecnym samopoczuciu jest wielce możliwe (z nosa wlazło mi na oczy?). Zobaczę jak poczynię większe postępy. Albo będzie w porządku, albo poleci toto z szybkością światła na wysokości lampy prosto przez balkon na trawnik pod brzózkę.

No to tyle na dziś. Idę się kurować...

O tym, jak to góralka morzem się zachwyciła :)

2010-02-03T19:05:00.001+01:00

Od urodzenia mieszkałam w podhalańskiej wsi położonej niedaleko Zakopanego. Życie jednak gotuje człowiekowi różnorakie niespodzianki i przyszło mi zmienić otoczenie z górskiego na morskie :) Zabrakło Tatr najukochańszych, których majestatyczne kształty mogłam podziwiać z okna mojego pokoju. Dostałam w zamian "szeroki przestwór oceanu" (no dobra ocean to może nie jest, ale wody szerokie ma). Gdy jest mi źle, tęskno, muszę pozbierać myśli lub tylko chcę pospacerować, udaję się wtedy nad morze (tylko 10 minut spacerkiem). Uwielbiam te chwile, gdy mogę patrzeć, oddychać głęboko morskim powietrzem i czuć, że może nie jest aż tak źle jak myślałam, problemy stają się mniejsze lub znajduję ich rozwiązanie. Oczywiście na każdą taką eskapadę zabieram aparat fotograficzny i staram się uchwycić chociaż cząstkę tego piękna, którym mogę się delektować.

Dzieje się, dzieje :)

2010-01-28T14:45:00.001+01:00

Moje pierwsze próby drutowo-szydełkowe miały miejsce w szkole podstawowej na przedmiocie szumnie zwanym: Zajęcia Praktyczno - Techniczne (w skrócie ZPT). Był to jeden z moich ulubionych przedmiotów, ponieważ mieliśmy możliwość własnoręcznego zrobienia wielu fajnych i ciekawych rzeczy. Przykładowo, gdy chłopcy robili karmniki dla ptaszków, wtedy dziewczynki robiły na drutach, szyły lub uczyły się posługiwać szydełkiem. Robiliśmy wiele ciekawych rzeczy: gotowaliśmy (np. kanapki, proste desery, placki ziemniaczane, sałatki itp.) Do dziś z rozbawieniem wspominam rosół z makaronem spaghetti, który koleżanka pomyłkowo kupiła zamiast makaronu nitki :) Przygotowywaliśmy ozdoby choinkowe, stroiki na stół, malowaliśmy pisanki...

W ostatniej klasie nie było już tak kolorowo. W programie przewidziano pismo techniczne i rysunek techniczny, który dla mnie osobiście był kompletną katorgą.

Wracając do szydełkowania i prac na drutach. W szkole wykonałam moją pierwszą szydełkową opaskę na głowę. Był to hit stulecia: kolor wściekle żółty (zaiste bardzo twarzowy), krzywe wszystko niemiłosiernie, jakimś cudem, gdy przyszło do zszywania opaski na początku miałam mniej oczek niż na końcu i wszystko stało się dziwnie trójkątne :))) Jaka ja byłam dumna z tego dzieła!

Potem był szalik na drutach: tu już poszło lepiej, ale zbyt mocno ściągałam nitkę i wyszła mi niemal szaliko-deska, którą można było swobodnie postawić w kącie :) Kolejny przedmiot mojej dumy!

W ramach "wspominków szkolnych" złapałam z powrotem za druty i powoli się dokształcam w tej materii :)

Na pierwszy ogień poszedł prosty szalik. Wzór prosty jak budowa cepa: oczko brzegowe *trzy oczka na prawo- trzy oczka na lewo* oczko brzegowe. To pomiędzy * przerabiamy jako tzw. raport, czyli motyw powtarzający się pomiędzy oczkami brzegowymi: 3 prawe, 3 lewe, 3 prawe, 3 lewe itp itd. Oczka brzegowe przerabiam zawsze na prawo. Nie jestem ekspertem i niestety nie umiem opisać lepiej sposobu wykonania. Przepraszam.

Poniżej kolejne dzieło :) Czapka zwana przeze mnie "treningową". Nie chodzi o to, żebym nosząc ją cokolwiek trenowała (może jedynie wynoszenie śmieci lub wyciąganie poczty ze skrzynki), ale wykonanie jej było dla mnie trenowaniem różnego rodzaju wzorów: warkocza, oczka prawe, oczka lewe, przerabianie na okrągło na drutach z żyłką, nawet pompon zrobiłam :) Sposobu jej wykonania nie jestem w stanie opisać, bo była to czysta improwizacja. Na "ludziu" wygląda całkiem znośnie. Przede wszystkim jest bardzo ciepła.

Werble poproszę................TAAAADAAAAM.............oto ona....... CZAPKA TRENINGOWA

Odstresowuję się :)

2010-01-28T13:59:00.003+01:00

W ramach odstresowania po lekcjach języka duńskiego postanowiłam "coś" wyhaftować. Musiałam wyprostować mój pomięty po gramatyce mózg i dać odpocząć mojemu połamanemu językowi. Zaprawdę powiadam Wam, trudny jest ten język. Gramatyka nie jest najgorsza, ale wymowa czasem zabija mi niezłego ćwieka. Najbardziej cieszy mnie, że coraz więcej rozumiem z tego co do mnie gadają :) Wielka zasługa w tym mojego Narzeczonego i mojej Przyszłej Teściowej. Nie ma to jak rodowici Duńczycy pod ręką :)

To haftowane "coś", o którym wcześniej wspomniałam (a właściwie dwie sztuki tego "coś") powstają z gotowych zestawów Permin of Copenhagen. Zestawy były składnikiem prezentu urodzinowo-imieninowego, który otrzymałam 2 lata temu. Nabrały odpowiedniej mocy urzędowej przez przeleżenie odpowiedniego czasu w szafce i wczoraj doczekały się pierwszych krzyżyków :)

Początek pierwszego "cosia"

Jest to maleństwo "dziubane" jedną nitką na drobniutkiej kanwie w kolorze kości słoniowej. Muszę zrobić dwa takie maleństwa, z których powstanie moja własna poduszeczka do szpilek :)

Początek drugiego "cosia"

To jest troszkę większe dzieło, niż poprzednie "coś". Kanwa w kolorze beżowym (jasny beż), który na zdjęciach wygląda jak biały. Do haftowania używam dwóch nitek muliny. Ramko-tamborek jest częścią zestawu i bardzo mi się podoba, ponieważ wygląda jak zrobiony z drewna.

Udało mi się jeszcze obfotografować hafcik wykonany w ramach upiększania breloczka do kluczy mojej Przyszłej Teściowej. Zdjęcia nie są najcudowniejsze na świecie, ponieważ wciąż poznaje mój aparat fotograficzny :)

Nowa porcja cukiereczków

2010-01-26T15:29:00.005+01:00

U Babci Vilemoo (zdjęcie pożyczone z bloga):

http://vilemoo.blox.pl/html

http://zielonookabeti.blogspot.com/2009/12/ogaszam-candy.html

Cuda u : http://anek73.blox.pl/html/1310721,262146,169.html?2

Zdjęcia pożyczone z bloga Pani Ani Kurtasz.

do 8 lutego na blogu:

http://teczowechwile.blox.pl/html

http://ana-brises.blogspot.com/2010/01/pastelowe-candy.html

http://karolakraftuje.blogspot.com/2010/01/nadchodzi-victoriana-blog-candy.html

http://latarnia.wordpress.com/2010/01/24/swietujemy-victoriane-rozdaje-blog-candy-u-latarni/

http://scrapbooking-mirabeel.blogspot.com/2010/01/candy-candy.html

Szare... bure...

2010-01-20T01:13:00.028+01:00

Cztery tygodnie temu było tak:

Teraz te same drzewa straszą suchymi badylami powiewającymi na silnym zazwyczaj wietrze.

Widok za oknem nie nastraja mnie pozytywnie. Wszystko w odcieniach szaro-burych. Nawet morze, na które uwielbiam patrzeć z balkonu, stopiło się kolorystycznie z niebem i choć wytrzeszczam oczy, przecieram okulary raz po raz, to za chińskiego boga nie mogę dostrzec nawet malutkiego skrawka wody. :( To ja już wolę prawdziwą zimę, a nie takie "niewiadomoco", które teraz panuje.

Chyba się starzeję, bo maruda ze mnie ostatnio okropna. A może prosto i zwyczajnie tęsknię za wiosną i cierpię na niedobór kolorów? Stanowczo oznajmiam: JA CHCĘ WIOSNĘ!

Musztarda po obiedzie :)

2010-01-17T19:05:00.027+01:00

Boże Narodzenie już za nami, ale ja jeszcze chcę pokazać co wytworzyłam w ramach upiększania mojej nowej życiowej przystani, w której przyszło mi spędzić ten świąteczny czas.

Pierwszą rzeczą, którą chcę pokazać jest niby-gwiazda, która zdobiła czubek choinki. Wykonałam ją z 5 przestrzennych, papierowych gwiazdek sklejonych ze sobą i ozdobionych z przodu i z tyłu czymś na kształt słoneczka (głównie po to by zamaskować dziurę na środku i by dzieło moje chociaż trochę przypominało gwiazdę).

"Receptę" na wykonanie gwiazdek znalazłam tutaj:

Instrukcja wykonania gwiazdki 3D cz.1

Instrukcja wykonania gwiazdki 3D cz. 2

Kolejnymi ozdobami, które wykonałam są papierowe płatki śniegu. Pomimo tego, że sposób wykonania pewnie jest dobrze znany poniżej wstawiam link:
Instrukcja wykonania płatka śniegu

A poniżej moje śnieżynki:

Ostatnia śnieżynka ma 10 cm i powinna kojarzyć się z kwiatem o nazwie poinsecja lub jak kto woli: gwiazda betlejemska, wilczomlecz nadobny lub Euphorbia pulcherrima.

Haftowane miniaturki

2010-01-17T17:49:00.027+01:00

Dawno, dawno temu, w czasach przedblogowych popełniłam kilka hafcików. Lubię tworzyć takie maleństwa szczególnie, gdy palce świerzbią do igły, a wolny czas ogranicza się do kilku chwil.

Oto kilka moich dzieł.

Obrazek z kartki urodzinowej dla mojej Przyszłej Teściowej. Wzór znalazłam w "Kramie z robótkami". Moje pierwsze krzyżykowe dzieło pełne błędów i niedoróbek, ale i tak bardzo się podobało :)

Ozdoba choinkowa i magnesik wykonane z gotowych zestawów Permin of Copenhagen.

Kolejne kwiatki wyszyte według wzoru pochodzącego z "Kramu z robótkami". Obrazek wkrótce zostanie "zagospodarowany" :)

Breloczek do kluczy dla wielbiciela jesiennych kolorów o imieniu zaczynającym się na literę S ;) Przepraszam za jakość zdjęć, ale dopiero zaprzyjaźniam się z moim aparatem.

Może by tak spróbować szczęścia...

2010-01-17T14:13:00.003+01:00

przedłużone do 21 stycznia

http://mmmordka.blogspot.com/2010/01/zaproszenie.html#comments

Słodkie trio w:

http://inspiracje.scrap.com.pl/tag/blog-candy/

Candy :)

2010-01-17T14:01:00.007+01:00

Rzadko wygrywam konkursy, w których zwycięzcy są wyłaniani w drodze losowania. Rzadko to za dużo powiedziane, lepszym słowem jest NIGDY! Ten typ tak ma i do 13 grudnia święcie wierzyłam, że nie mam co liczyć na jakąś szczególną odmianę. W tym dniu bowiem, po raz pierwszy w życiu ZOSTAŁAM WYLOSOWANA! Ale od początku...Wędrując po różnych blogach natknęłam się na Barbórkowe candy u Elle z bloga "Le petit bonheur". Wtedy jeszcze nie miałam swojego bloga, ale osoby nieblogujące też mogły brać udział, więc skorzystałam z tej sposobności. Szczęście uśmiechnęło się do mnie pełna gębą i zostałam jedną ze zwyciężczyń :) Elle - dziękuję jeszcze raz.

Oto moja nagroda. Czyż nie jest wspaniała?

Serduszko zdobiło choinkę.

Najtrudniejszy pierwszy krok...

2010-01-15T23:21:00.000+01:00

Podobno najtrudniej jest zacząć. Podobno reszta przyjdzie sama, tak jak przy układaniu puzzli: najpierw jeden kawałeczek, następnie drugi, który pasuje do pierwszego, a potem to już jakoś leci :) Do postawienia tego pierwszego kroku w "blogowym świecie" przymierzałam się od kilku miesięcy. Pewnie nadal podchodziłabym do decyzji o założeniu bloga jak pies do jeża, gdyby nie proste i trafne stwierdzenie mojego narzeczonego: "Załóż tego bloga. Widzę, że bardzo tego chcesz." Ten zacny osobnik obserwował z wielkim zaciekawieniem, jak codziennie po obudzeniu, wstawieniu wody na herbatę, gnam co tchu w stronę komputera, by po kilku chwilach wbijać mój zachwycony i tęskny wzrok w monitor. Zrobiłam z tego swoistego rodzaju poranny rytuał polegający na wiernym i gorliwym (przy wtórze okrzyków zachwytu) studiowaniu poczynań "Wspaniałych Twórczyń Hendmejdu Wszelakiego", które na swoich blogach dzielą się swoimi pasjami. Mój dorobek artystyczny jest nader skromny (jak na początkującego twórcę przystało), ale mam nadzieję, że wkrótce znacząco się powiększy.

Drodzy Przyjaciele!

Witajcie w moim Królestwie!

Królestwo Bajki

Co zajmuje myśli moje... i mój czas... :)

Prezent Jubileuszowy część 8...

Smutek, kusiciele "antyrobótkowi" i inne sprawy...

Prezent Jubileuszowy część 7...

Prezent Jubileuszowy część 6 i wena na urlopie...

Prezent Jubileuszowy część 5 i różności...

Chwalipięta :)

Zaległości i Prezent Jubileuszowy część 4.

Prezent Jubileuszowy część 3.

Wszystkiego najlepszego Dziadziu!!!

Kartofelek, por i spółka...

Pocztowy tydzień i przesyłka z Kłodzka :)

Słodkości...

Słodki weekend :)

Prezent jubileuszowy część 2

Rocznicowo...

Prezent jubileuszowy część 1

Niteczką po papierze...

Urodziny, egzaminy...

Takie tam drobnostki...

Spoczywajcie w pokoju...

Wesołych Świąt!!!

Nadrabiam zaległości...

[*] [*] [*]

"Licznikowa" nagroda :)

Na starych śmieciach :)

Cukierkowo :)

Hurrra.... :)

Niedzielna wyprawa

Być kobietą, być kobietą...

Polowanie :)

Wiosno to TY?

Z miłości do słodkości...

Znowu w akcji :)

I po ptoku...

Jest miłość...

Precz z weryfikacją obrazkową! Niech żyją wolne komentarze! :)

Katarowe męki...

O tym, jak to góralka morzem się zachwyciła :)

Dzieje się, dzieje :)

Odstresowuję się :)

Nowa porcja cukiereczków

Szare... bure...

Musztarda po obiedzie :)

Haftowane miniaturki

Może by tak spróbować szczęścia...

Candy :)

Najtrudniejszy pierwszy krok...

[] [] [*]